Mensen in niet-westerse landen raken elkaar meer aan dan wij. Pas als we overspannen zijn, komt aanraking weer in beeld. Bijvoorbeeld haptonomie brengt ontspanning door aanraking terug in onze moderne maatschappij waarin we vliegensvlug langs elkaar heen leven. In de dierenwereld is aanraking een manier van met elkaar communiceren. Paarden knabbelen elkaar in de manenkam, apen vlooien elkaar en katten strelen hun lijf langs mensenbenen.
Vooral voor het veulen is aanraking heel belangrijk. Door het vanaf zeer jonge leeftijd aan te raken op diverse plaatsen van het lichaam (hoofd, buik, rug, benen, oren, ogen, staart), ontstaat gewenning. Eenmaal gewend zal het paard zich sneller ontspannen bij mensen en makkelijker hanteerbaar zijn. Je hebt hier de rest van het paardenleven veel profijt van.
Gooi het veulen dus niet een jaar of twee de weide in, zonder er naar om te kijken. Maar zorg direct voor menselijk vertrouwen.
Met veel geduld kun je het paard zijn angsten laten overwinnen en het laten wennen aan vreemde obstakels of
gebeurtenissen. Dat geldt ook voor het bezoek van de hoefsmid. Een hardhandige hoefsmid is uit den boze.
Het paard wordt hierdoor alleen maar zenuwachtiger en angstiger. Werkt de hoefsmid echter met geduld dan zal dit
op den duur zijn vruchten afwerpen.
Vooral jonge paarden zijn op dit gebied nog erg gevoelig. Het is daarom belangrijk om als eigenaar al vroeg te oefenen
met het opgeven van voetjes.
 |  |
Een paard wordt wild geboren. Als het enkele dagen oud is, kun je al beginnen met het dier te wennen aan alles waar het in zijn latere leven mee te maken krijgt (imprinting). Bij de eerste keren aanraken zul je merken dat er spanning ontstaat in het lichaam. Na verloop van tijd zul je ontspanning waarnemen en is de angst verdwenen. Een goede oefening na het opnemen van de voetjes, is het met de vlakke hand op de zool kloppen. Voer dit langzaam op door het voetje eerst aan te raken met de hoevenkrabber en door vervolgens zachtjes daarmee op de rand van het hoefje te kloppen.
